تولد دوباره

چه باارامش به انتظار طلوع افتاب ایستاده ای 

چه حس خوبیه تماشای تو از پشت پنجره وقتی تابش افتاب به چشمهای با پلک یسته ات میخورد

تجسم تو از این واقعیت زیباتر از تابلوی نقاشیه 

جذب ستایش تو از این همه لطف خداوند شده ام

چشمهایم خیس از احساس خالصانه تو نسبت به خداوند شده ام

دیدن تو در این قاب طبیعت  وحضور عرفانیت احساس دلمردگی را از ذهن مسموم وقلب چرکینم به مانند زلالی اب میشوید و پاک خواهد کرد

وای چه حس خوبیه ذهن پریشون من یاد وخاطرات گذشته را با کوله پشتی به دست باد می سپری

خلاصی از این واقعیت که با نفس کشیدن در کنارت برای من ارامش به ارمقان اوردی تولد دوباره من لطف الهی بود که شامل حالم شد