فراموشی

دیونه امکردی چرا بعد رفتنت باز داری ازارم میدی 

جسمم به سلاخی کشیدی حالا روحم از دستت اسایش نداره ترو خدا بس کن

این بدون من وتو بهمتعلق نداریم 

ما یک عشق نفرین شده ایم این تو کتاب زندگی خوندم

اره حقیقت همینه که تو من برای ثانیهای تلف شده  اوقات فراغتت میخواستی

تو من باور نداشتی با بی اعتنایی به حرفهایم  از من عبور کردی

هروقت خواستم احساسم بیان کنم تو با بیرحمی قلبم شکستی ومهر سکوت به لبت کوبیدی

تو که دل بستن به من حرام میدونستی وساده از من دل کندی

حالا چی شده بع د این همه مدت یاد من افتادی من که از غریبه برات بی ارزشتر بودم

حالا اومدی روحم تسخیر کنی و مثل تفالهای بندازی دور

اره تو که تو این کارا تبهر خاصی داری

غرور وشخصیتم را که له کردی دیگه از اخرین نفس نفس زدن هم  نمیگذری

میدونستم تو از عشق و انسانیت چیزی نمیفهمی

تو که عشق در ونت کشتی نمیدونم چرا

فقط این بدون در تمام لحظلاتم در اوار کلمات به دنبال واژه ی فراموشی هستم

این بار من هستم که ساده ازت عبور میکنم بدون هیچ گذشتی