لبخند

لبخند تو همانند شکوفه در فصل بهار من را وادار به سکوت میکند

لحظه ای من رااز همه دلبستگی های ظاهری و زود گذر رهایم میکند

من دراعماق تاریکی فرو رفتم وتو با لبخندت امید به زندگی را به من هدیه دادی

با دیدن چهره معصوم تو حلقه اشک در چشمانم موج میزند

واین حس عجیب عشق با هجی کردن کلمه دوست داشتن در میان این همه  زیبایی وشگفتی که از ان خداوند است معنا پیدا میکند

چه شادمان هستم از این حسی که خداوند مهر تو را در وجودم قرار داد

تا در کنار هم با بوم نقاشی رویای خودمان را از نوع بکشیم

خدایا از من فاصله نگیر میدانم ازت غافل شدم اما به رویت نیاوردی

مهرش را در وجودم پایدارتر کن این اخرین ارزویم است