سمت خدا

دلم اشوبه چند وقتی که خبری ازت نیست

قرارمون همون پنجره پر از شور احساس که خاطر هها مون را انجا ساختیم بود اما تو نبودی

نیومدی سر قرار دل نگرانت شدم

قلبم تند تند میزنه ذهنم یه لحظه از فکر تو غافل نشده

اما فراری هستم از یک سوال ایا تو لحظه ای به من فکر کردی

بگذریم از این همه اظطراب که همانند نوشیدن جامی بر لبانم که در وجودم حس سوزش تجربه میکنم

بماند تنهاییهام را در پنجره سمت خدا با اشک واه سپری میکنم

روزی نیست از باد وماه و خورشید سراغ تو رانگرفته باشم

خدایا نگران این ابر تیره که روی بخت من سایه کرده و سیاه شده هستم

نمیدانم کجا چه زمانی وچه کسی را ازده خاطر کردم

در افکار به هم ریخته ام یادم نمیاید به تو بد کرده باشم

اسمت را تا روز مرگ با سکوت جاری خواهم کرد

شاید روزی دلتنگم شوی و پاسخ گوی این رفتارت وپنجره سمت خدا همیشه به روی تو باز است