ترحم

ازمن دور شو از ذهنم پاکت کردم

داشتم فراموش میکردم روزی به تو علاقه مند بودم

چی شد اون خود خواهی غرور که مایه افتخارت بود

توصیف عشق از نگاه من که صادقانه وبی ریا بود چیزی جز تمسخر برایم فراهم نکردی

یادت رفته کوچک کردن ادما یکی از خصلت های مورد علاقه ات بود

نکنه  با ترحم کردن بازی جدیدی میخوای راه بندازی

باور ندارم  دل نازک شده  باشی

سر سوزن پیوندی با حس عاشقانه نداری

قسم خورده  بودم  نگاهت را همچون تیری زهراگین که در قلبم  فرورفت با ترمیم قلب شکسته  بدون کینه نگاه معنادار تو را از یاد ببرم

فکر نمیکردی روزی اینور از حرفهایم غافلگیر شوی

تلاش من همچون درختی است که میوه حاصل از ان سرشار از زندگی است

حرفهایت از پیش برایم تکراری است

ترحم را همانند سلاحی سرنوشت ساز میپنداشتی

هم اکنون بر علیه ات استفاده میکنم و نفرت از خودم دور میکنم

وتو را دراین حقیقت که  با خصلت های زشت هم خو شدی تنهایت میگذارم