مجازات

میون غم وغصه حس تنهایی بدجور دلم شکسته

بی تو تنها در کنج دیوار افسرده نشسته ام وخاطرات مرور میکنم

دونه دونه اشکهایم روگونه هام میریزه که خاطرات تلخ وشرین وزنده کنه

با خودم مدام این سوال تکرار میکنم

کجای قانون عشق وخطا رفتم که مستحق مجازات هستم

مگه عشقم بهت ثابت نکردم مگه ارزوم بهت نگفتم

تو اوار کلمات واژهای بهتر از سردی پیدا نکردم

حس تنهایی سردی نگاهت قلبم بدرد اورده

عشق مانند نور هستش وقتی وجود داره تا قلب انسان نفوذ میکنه

سرخی چشمام نگاه کن نامنظم بودن ظربان قلبم را حس کن

همه به خار دوست داشتن توهستش